Ahmet Hamdi Tanpınar

Ahmet Hamdi Tanpınar

İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesini bitirdi (1923); liselerde, yüksek okullarda çeşitli dersler okuttu, İstanbul Üniversitesinde Yeni Türk Edebiyatı profesörlüğüne atandı (1939), Milletvekilliği (1942-1946), Milli Eğitim müfettişliği gibi görevlerden sonra tekrar, ölümüne kadar süren, Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümündeki profesörlüğüne döndü (1949). Rumelihisarı Mezarlığında Yahya Kemalin başucuna gömülü.
İlk şiiri 1920de yayımlanmıştı. Altmış kadar şiirinden oncak otuz yedisi ile, tek şiir kitabını ölümüne yakın çıkardı: Şiirler (1961; Bütün Şiirleri adıyla genişletilmiş olarak 1976). Şiirlerinde bir imaj ve müzik kaygısı taşıdığı, hikaye ve romanlarında da, başta zaten teması olmak üzere, psikolojik anları, bilinçaltını aradığı, yansıttığı görülür. (Geniş bilgi Prof. Mehmet Kaplan ın Tanpınar ın Şiir Dünyası;1964 kitabında).
Tanpınarın başlıca eserleri şöyledir. Hikaye kitapları: Abdullah Efendinin Rüyaları (1943), Yaz Yağmuru (1955), Hikayeler (1983). Romanları: Huzur (1949), Saatleri Ayarlama Enstitüsü (1962), Sahnenin Dışındakiler (1973), Mahur Beste (1975), Aydaki Kadın (1987). Denemeleri: Beş Şehir (1946), Yahya Kemal (1961), Edebiyat Üzerine Makaleler (1969), Yaşadığım Gibi (1970). Monografi:XIX. Asır Türk Edebiyat Tarihi (1949). Ahmet Hamdi Tanpınar ın Mektuplarını da Zeynep Kerman derledi (1974; genişletilmiş ikinci basım, 1992).
Çeşitli baskıları olan eserleri Dergah Yayınları nda toplanmaktadır. Enis Batur, Ahmet Hamdi Tanpınardan Seçmeler adlı bir kitap hazırladı (1992).